Leczenie miodem > Właściwości miodu > Przeciwzapalne właściwości miodu

Przeciwzapalne właściwości miodu

Przeciwzapalne właściwości miodu

Leczniczy miód i jego przeciwzapalne właściwości

  • Stany zapalne są procesami naturalnymi, powstającymi jako odpowiedź naszego organizmu na infekcję bądź uraz. Mogą jednak one wymknąć się spod kontroli, zwłaszcza jeśli działają dodatkowo wolne rodniki.
  • Miód działa przeciwzapalnie, poprzez redukcję objawów stanu zapalnego, takich jak obrzęk oraz swędzenie.
  • Przeciwzapalne właściwości miodu mogą wynikać z obecności przeciwutleniaczy.

Stan zapalny a zdrowie

Stan zapalny jest zjawiskiem ważnym dla organizmu. To odpowiedź na doznany uraz bądź infekcję. Dzięki niemu możliwe jest podjęcie normalnego funkcjonowania organizmu, a także regeneracja tkanek.

Należy dodać, że jest to skomplikowany proces, obejmujący powiązane z sobą procesy zachodzące pomiędzy fagocytami – czyli komórkami wchłaniającymi i niszczącymi substancje obce, komórkami naszego układu odpornościowego, jak również substancjami chemicznymi, które służą do przekazywania oraz sygnalizowania poszczególnych informacji.

Ludzki organizm jest przystosowany odpowiednio, by poradzić sobie ze stanem zapalnym nasilonym na poziomie niskim lub też średnim. Takiej reakcji zapalnej towarzyszą wówczas symptomy takie jak: świąd, zaczerwienienie, ból oraz obrzęk. Są to jednak niedogodności, które utrzymują się przez kilka dni.

Inaczej jest, gdy stan zapalny utrzymuje się zbyt długo bądź jest za silny. Wtedy może on spowodować negatywne skutki, takie jak zahamowanie zdrowienia organizmu, a nawet dalsze uszkodzenia komórek.

Największy problem, jaki powstaje w trakcie rozwoju stanu zapalnego to rozwój wolnych rodników, który postępuje w poszczególnych tkankach. Nadmierna liczba wolnych rodników jest niezwykle negatywnym zjawiskiem, które bez odpowiedniego mechanizmu kompensacyjnego – do jakiego zaliczyć można przykładowo działanie antyoksydantów – może niszczyć elementy komórek, takie jak np. proteiny, tłuszcze, a nawet DNA. Dalszą konsekwencją może być uszkodzenie tkanek oraz niemożność podjęcia przez nie normalnego funkcjonowania.

Rozległy stan zapalny może powodować nadmierną produkcję wolnych rodników – zależnych od tlenu i nadtlenku wodoru. Jest to niekorzystna sytuacja, ponieważ wolne rodniki atakują cały czas zarówno komórki, jak również ich zawartość, przez swoją ciągłą reaktywność.

Obecnie w centrum zainteresowań badaczy i naukowców jest zdolność zahamowania tego procesu. Jest to bowiem łatwy sposób na powstrzymanie rozwoju stanu zapalnego.

Należy przy tym podkreślić, że zarówno stan zapalny, jak i wolne rodniki, które w związku z nim powstają nie zawsze okazują się zjawiskiem negatywnym. Jest to proces konieczny, dzięki któremu nie tylko organizm może obronić się przed zarazkami, ale także nie pozwala rozwijać się wielu drobnym chorobom. Gdy organizm atakuje stan zapalny uruchamia się również reakcja obronna naszego układu odpornościowego. Wówczas uwalniane są fagocyty, które mają za zadanie niszczyć wrogie cząsteczki w organizmie. Te komórki mogą prawidłowo działać właśnie dzięki istnieniu wolnych rodników.

Wolne rodniki to rodzaje cząsteczek, które nie posiadają elektronów. Żeby zyskać stabilność, wolny rodnik musi odebrać elektron innej cząsteczce. W czasie stanu zapalnego wolne rodniki pobierają elektrony od bakterii lub innych cząsteczek atakujących nasz organizm. Oznacza to, że niszczą strukturę danej cząsteczki i doprowadzają do jej unicestwienia.

Problemem jest nagromadzenie wolnych rodników wówczas, gdy nie ma już skąd pobierać elektronów. Wolne rodniki zaczynają pobierać elektrony ze zdrowych komórek. Po śmierci komórek zdrowych sytuacja staje się coraz poważniejsza, ponieważ organizm wciąż sygnalizuje pomoc układu odpornościowego. Taka sytuacja sprawia, że w organizmie zachodzi ciągła reakcja autoimmunologiczna, a ilość wolnych rodników wciąż rośnie. Skutkuje to pogłębianiem się stanu zapalnego i pogłębianiem uszkodzenia tkanek. Wtedy to proces może wymknąć się spod kontroli, a potem powodować kolejne uszkodzenia i trudne do zahamowania zapalenie.

Perspektywa zdrowotnych skutków stanu zapalnego rozwijającego się w tkankach i komórkach sprawia, że można wnioskować zależności zachodzące pomiędzy stanem zapalnym a rozwojem różnych chorób – nierzadko poważnych. Uważa się, że chroniczny stan zapalny odpowiedzialny jest za takie choroby, jak zapalenie jelit, artretyzm, astma oraz rak. Poza tym, badania wykazały, że stan zapalny w układzie krążenia może nasilać bądź inicjować choroby autoimmunologiczne, jak choroba Alzheimera, cukrzyca czy miażdżyca. Szczególne zainteresowanie naukowców przyciąga w szczególności miażdżyca tętnic, która podwyższa ryzyko powstawania chorób serca. Badania dowodzą także, iż cukrzyca jest czynnikiem występowania chorób serca. Miażdżyca tętnic oraz cukrzyca powodują uszkodzenia komórek tętnic przed wysoki poziom cukru we krwi.

Lepsza kontrola poziomu cukru w organizmie możliwa jest poprzez zastąpienie w diecie cukru miodem. Może to zmniejszyć ryzyko powstawania cukrzycy, jak również innych chorób.

Przeciwzapalne właściwości miodu

Miód pozwala na redukcję powstawania, a nawet postępu różnych schorzeń poprzez swoje przeciwzapalne właściwości.

Wcześniej podejmowane badania skupiały się raczej na zewnętrznych efektach wykorzystywania miodu niż na jego właściwościach po spożyciu. Dlatego też istnieje wiele potwierdzonych informacji dotyczących przeciwzapalnych aktywności miodu w zakresie jego działania na rany. Gorzej jest z informacjami dotyczącymi jedzenia miodu i właściwości związanych z jego spożywaniem.

Badania przeprowadzane na zwierzętach, a później ludziach pokazały, że miód nałożony na ranę wpływa na redukcję bólu, obrzęku, a także gorączki związanych ze stanem zapalnym. Badaniom klinicznym został poddany również miód Manuka pochodzący z Nowej Zelandii. Był on nakładany na rany (skórę ze stanem zapalnym) w postaci żelu. Pacjenci zgodnie twierdzili, iż łagodził on swędzenie i zaczerwienienie skóry wywołane ukąszeniami komarów.

Podczas reakcji zapalnej zwiększa się produkcja związków chemicznych, tzw. prostaglandyny, które wywołują objawy zapalenia. Przeciwzapalne właściwości miodu są prawdopodobnie związane z obniżeniem ilości prostaglandyny.

Jedno z badań obejmowało podawanie 12 osobom roztworu wody z miodem lub wody z mieszanką cukrów. W przypadku wody z cukrem poziom prostaglandyny pozostał bez zmian bądź uległ podwyższeniu. Woda z miodem sprawiła, że uległ on obniżeniu od 4% do 41% u różnych pacjentów. Badanie przeprowadzone było 1-3 godzin po wypiciu roztworów.

Takie działanie dają składniki miodu niezależnie od zawartych w nim cukrów – podobnie jak w badaniach dotyczących antyoksydacyjnych jego właściwości.

Ważny jest także zauważony przez naukowców inny fakt. Badanie ran u ludzi i zwierząt leczonych miodem wykazało, że jest to skuteczny środek przeciwzapalny nawet wówczas, kiedy nie występuje infekcja. Pozwala to wysnuć wniosek, iż przeciwzapalne działanie miodu nie zależy od jego przeciwbakteryjnych właściwości. Łagodzenie stanu zapalnego zachodzi niezależnie od zniszczenia bakterii, które zapalenie wywołują. Warto dodać, że miód może wykazywać różne efekty, zależnie od zawartych w nim składników. Natomiast stan zapalny redukowany jest nawet wówczas, gdy miód nałożony jest na skórę zdrową. To dowodzi, iż jego działanie przeciwzapalne zachodzi przez skórę.

Pojawia się jednak pytanie, czy przeciwzapalne właściwości miodu wiążą się w jakiś sposób z zawartymi w nim antyoksydantami?
Jak wiadomo, najważniejszą komplikacją wywołaną przez rozległy stan zapalny okazuje się produkcja wolnych rodników w organizmie, powstających często jako skutek uboczny aktywności fagocytów.

Naukowcy sugerują, że właśnie zawartość antyoksydantów może decydować o przeciwzapalnych właściwościach miodu. Powodem jest hamowanie przez antyoksydanty powstawania wolnych rodników. Dodatkowo tę tezę potwierdziły badania polegające na aplikowaniu roztworu z antyoksydantami na rany oparzeniowe, co skutkowało redukcją zapalenia. Innym źródłem przeciwzapalnych właściwości miodu może być zdolność hamowania sprzężenia zwrotnego nadtlenku wodoru i rozwoju stanu zapalnego. Niektóre badania wykazują, iż antyoksydanty blokują aktywność nadtlenku wodoru w komórkach i blokują utlenianie białek, co zachodzi podczas powstawania wolnych rodników.

Większość miodów po rozcieńczeniu może produkować nadtlenek wodoru – co wynikało jasno z artykułu dotyczącego antybakteryjnych właściwości miodu. To może sugerować stymulowanie stanu zapalnego zamiast jego zahamowania. Należy jednak dodać, że produkcja nadtlenku wodoru może zachodzić jedynie w odpowiednich do tego warunkach, takich jak dostęp do tlenu i środowisko o neutralnym pH. W ludzkim żołądku oraz w przewodzie pokarmowym nie istnieją takie warunki. Wynika z tego, iż po spożyciu miodu nadtlenek wodoru produkowany jest w niewielkich ilościach lub wcale. Miód nie działa więc w negatywny sposób na stan zapalny – wręcz przeciwnie. Działa on niezwykle pozytywnie na tkanki objęte zapaleniem, a poprzez ograniczenie ilości wolnych rodników redukuje zaczerwienienie oraz obrzęk.

VN:F [1.9.22_1171]

Oceń artykuł:

Łączna ocena: 4.0/5 (głosów: 1)
Przeciwzapalne właściwości miodu, 4.0 out of 5 based on 1 rating

Lecznicze właściwości miodu:

Powiązane słowa kluczowe:

  • miod a infekcja skorna
  • miod pylorii

, ,

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackbaki:0

Lista stron, które linkują do tego artykułu
Przeciwzapalne właściwości mioduMiód, miody Manuka. Naturalne leczenie miodem
Góra