Leczenie miodem > Badania naukowe > Pochodzenie i właściwości substancji antybakteryjnych trwałych w miodzie

Pochodzenie i właściwości substancji antybakteryjnych trwałych w miodzie

Pochodzenie i właściwości substancji  antybakteryjnych trwałych w miodzie

Badanie skupiające się na naturze oraz pochodzeniu właściwości antybakteryjnych miodu, które nie wynikały z zawartości nadtlenku wodoru w tej substancji testowane było z użyciem bakterii gronkowca złocistego, a więc Staphylococcus aureus oraz Micrococcus luteus. Obejmowało ono zarówno czynności antybakteryjne miodu, jak też jego frakcji.

Badania wykazały, że antybakteryjne właściwości są powiązane z kwasowością miodu. Nie ma jednak korelacji pomiędzy nimi a pH miodu. Testy przejawiały niewielkie różnice w zakresie czynności antybakteryjnej poszczególnych typów miodów. Można jednak stwierdzić, iż niską aktywnością charakteryzują się miody z pomarańczy, rododendrona oraz eukaliptusa. Znacznie większą aktywność wykazały natomiast miody: spadziowy, z kwiatów mleczu oraz rzepakowy.

Uzyskane w badaniu rezultaty mogą sugerować, iż niektóre właściwości antybakteryjne miodu mogą być pochodzenia roślinnego. Należy jednak dodać, że po zbadaniu miodów z dodatkiem cukru okazało się, iż ich właściwości antybakteryjne nie ustępowały miodom spadziowym, pod warunkiem, że pochodziły one z tej samej pasieki. Takie spostrzeżenia mogą wskazywać na fakt, iż wiele z właściwości antybakteryjnych miodów pochodzi od pszczół.

Kolejne testy polegały na podzieleniu dziesięciu rodzajów miodów na cztery frakcje w zakresie destylacji próżniowej oraz chromatografii kolumnowej. Poszczególne frakcje to frakcje zasadowe, kwasowe, lotne, a także polarne i stałe. Badanie wykazało zróżnicowaną aktywność poszczególnych frakcji w zakresie właściwości antybakteryjnych. Zasady posiadały taką samą aktywność jak frakcja niepolarna nielotna, była ona jednocześnie większa od aktywności frakcji lotnej. Najmocniejsze właściwości antybakteryjne wykazała frakcja kwasowa.

Przedstawiony wyżej porządek został zachowany w przypadku badania Micrococcus luteus oraz Staph. Aureus. Inaczej zachowywał się podczas tego badania miód pochodzący z Nowej Zelandii – miód Manuka. W jego przypadku znaczna większość czynności antybakteryjnej zlokalizowana była w kwasowej frakcji.

VN:F [1.9.22_1171]

Oceń artykuł:

Łączna ocena: 5.0/5 (głosów: 2)
Pochodzenie i właściwości substancji antybakteryjnych trwałych w miodzie, 5.0 out of 5 based on 2 ratings

Lecznicze właściwości miodu:

Powiązane słowa kluczowe:

  • miód eukaliptusowy właściwości
  • miód eukaliptusowy pochodzenie
  • miód eukaliptusowy

, , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Góra